شاید که برفو بارش آرام و بی صدای آندوباره مرابَرَد به روزهای کودکی و بی خیال غمو با رقص و با نشاطبدوَم در این کوچه های تنگو باز شادی کنم و خنده و صداپر شود در خانه های خاموشِِ بی صدااماوقتی که برف آب می شود دوباره منمی شوم همانفرتوت خسته از این روزهای سرد .

فتح الفتوح حیدر کرار
غزوه های خندق و خیبر
در رکاب حضرت دلبر
و یا جنگ جمل
یا نهروان
با آن دو دم ، بی مثل و مانند
ذوالفقار شب شکن ، تنها نبوده
فتح الفتوحش فتح دل ها
قلب ها
بعد از هزار و چهارصد سال است .

اینجا رهایمگسسته ، بریده و آزادچون دریارودخانهو ماهی های بازیگوش در رودخانه .اینجا رهایی رسم استصبوری ، سادگی بی نقش بودنچون جنگلدرختانو سنگ های رنگارنگ در آب یا خاک . اینجا عشق معنای دیگری دارداینجا درد و سختی هستفقر و نداری هستاینجا راه ها با مدفوع گاومیش هاسنگ فرش است و گِل و خاکروی گالوش هایا چکمه های دهه شصدیهمیشه یادگاری هست .اما ، اینجاخبری از دود و بوق و ازدحام ماشین های لوکسخبری از اخم صبحگاهی با فشار توی متروخبری از چرت عصرگاهی در صندلی های بی آر تیخبری از جنگ و دعوا بر سر یک بوق ، نیست .اینجا رهایی ، عشق را می شود هر روزدید و لذت برد ، زیرااینجا روستایی است زیبا .